David Runciman

Jarosław Kuisz

Jak kończy się demokracja

Anna Rosner

Marek Wąsowicz jest odwzorowaniem ideału człowieka renesansu – szerokość zainteresowań badawczych, niezwykła staranność metodologiczna, umiejętność ujmowania zjawisk w ich współzależnościach instytucjonalnych, kulturowych i historyczno-sytuacyjnych, klarowność wywodu, imponująca erudycja. To są Jego cechy tak dobrze znane i tak wysoko cenione w środowisku akademickim, nie tylko prawniczym. Bowiem to, co wyróżnia Jubilata, to rozumienie prawa jako istotnego składnika kultury. [...] W uznaniu dorobku Marka Wąsowicza, zgodnie z akademicką tradycją, ofiarujemy Mu szkice i rozprawy zebrane w tym tomie. Anna Rosner, Mirosław Wyrzykowski, z Wprowadzenia

Księga jubileuszowa dedykowana Profesorowi Markowi Wąsowiczowi

Prawo i kultura

Stawiając zadanie badawcze, autor znakomicie pokazuje wielowątkowość podstawowego problemu (…). Analizuje informacje, jakie trafiały do środków masowego przekazu, szczególnie do materiałów filmowych – wiadomości o wprowadzaniu w życie nowych aktów prawnych tworzących nową rzeczywistość w stosunku zarówno do prawa II RP, jak i lat okupacji. Nakłada na to relacje z procesów sądowych. Uwzględnia także materiały mające zdelegalizować państwo i prawo II RP i przedstawić je w najciemniejszych barwach (…). Porównuje te same wiadomości przedstawiane w materiałach audiowizualnych, prasie codziennej oraz fachowych czasopismach prawniczych. Poszukuje także odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób „opowiadano obrazem” o normach prawnych. To bardzo ciekawe naukowo zagadnienia i w zakresie prawa pionierskie. (…) Dzieło znakomite, wybitne, efekt dobrze wykorzystanej erudycji autora. Prof. dr hab. Adam Lityński Jesteśmy otoczeni przez prawo – ustawy, dekrety, zarządzenia – ale w zasadzie nie zastanawia nas, w jaki sposób dowiadujemy się o ich istnieniu i egzekwowaniu. Skąd wiemy, co wolno, a czego nie wolno. Jarosław Kuisz na nieoczywistym dziś, ale rzeczywistym przypadku początkowych lat istnienia PRL pokazuje, jakie były wówczas instrumenty powszechnego „powiadamiania o prawie” i jak upowszechnianie go może być po prostu propagandą. Prof. dr hab. Andrzej Paczkowski Jarosław Kuisz, adiunkt na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, redaktor naczelny tygodnika internetowego „Kultura Liberalna”, współpracownik Institut d’histoire du temps présent przy Narodowym Centrum Badań Naukowych (CNRS) w Paryżu, fellow w Wissenschaftskolleg zu Berlin (2019–2020). W latach 2016–2018 był współkierownikiem programu „Knowledge Bridges: Poland – Britain – Europe” w St. Antony’s College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Prowadził badania m.in. w University of Chicago Law School, Columbia University Law School, a także na Uniwersytecie Kopenhaskim. Laureat nagrody tygodnika „Polityka” – „Zostańcie z nami”. Ostatnio wydał Koniec pokoleń podległości (2018), a także wraz z Wojciechem Sadurskim i Karoliną Wigurą Trudne rozliczenia z przeszłością (2018). Ponadto wraz z Markiem Wąsowiczem zbiory Prawo i literatura. Szkice (2016), Prawo i literatura. Szkice drugie (2017) oraz Prawo i literatura. Antologia (2019). Publikował m.in. w: „Journal of Democracy”, „East European Politics and Societies: and Cultures”, „Państwie i Prawie”.

Jarosław Kuisz

Books

Your next favorite book is out there