Name: Borrokalari transgeneroak
ISBN: 9788416946648

Leslie Feinberg

Historia eginez, Joana Arc-ekotik Dennis Rodman-enganaino

Borrokalari transgeneroak

Mireia

Esklaboen klasea sortzeak eskatzen zuen jende bat markatzea -literalki edo figuratuki- «diferente» gisa, eta, beraz, askeen estatusa merezi ez zuen jende gisa. Estigma horrek, berdin da izan arraza, naziotasuna, erlijioa, sexua nahiz generoa, zekarren pertsona deshumanizatzea eta haren esklabotza justifikatzea. Nekazari klase handi bat esklabo bihurtzeak eskatu zuen eratzea armadak, polizia, auzitegiak eta presondegiak, errespetarazteko jabetza pribatua. Hala ere, zartailuek eta kateek bakarrik ez zezaketen segurtatu elite aberatsaren agintea. Klase txikitxo bizkarroi bat ezin da bizi luxuan. laborari klase handi baten aberastasunaren bizkar, baldin ez badauka gehiengoa zatiturik eta markaturik elkarren kontra. Orduan jaio zen intolerantziaren beharra.

Maitasunaren jainkosa/jainkoa, erromatarrek Kupido deitzen zutena eta greziarrek Eros. «Hermafrodita» hitzak erroa du Kupidoren/Erosen kondairan, Hermesen eta Afroditaren haurra baitzen.

Emakumearen definizio biologikoa hartzearen norabidea arriskugarria da emakumeen mugimenduarentzat. Onartzea muga biologiko hori izanen litzateke erabateko haustura eragitea  emakumeen askapenerako bigarren olatuaren funtsezko gakoarekin, Estatu Batuetan, hots: biologia ez dela patua. Simone de Beauvoirrek idatzi zuen: «Emakume ez da jaiotzen: egin egiten da.» 

Jakintza horren muina da jaiotzako biologiagatik inork ez duela mugaturik egon behar bere bizian. Egia horrek esanahia du trans jende eta emakume guztientzat.

Gaur egun ere, sexu eta genero aukerak hain estuak izanik, hainbeste zigor sozial umiliagarri eta hilgarri izanik sexuaren eta generoaren mugak gurutzatzeagatik, gutako asko ezin gara -eta ez dugu nahi- egokitu. 

Borrokatu behar dugu pertsona orok izan dezan eskubidea bere generoa nahi bezala espresatzeko. Nork dio geure buruaren espresioa ez datorrela bat geure genitalekin? 

Nork du eskubidea beste batzuei esateko nola definitu behar duten beren identitatea? Eta nork du eskubidea erabakitzeko zer egin geure gorputzekin? Ez dugu utzi behar askatasun oinarrizko horiek geuri ebastera.

Cheryl Chasek, zeina baita Ipar Amerikako Intersexualen Sozietatearen sortzailea, amesgaizto hau deskribatzen du: Haur intersexual bat jaiotzen denean, gurasoek aurre egin behar diote mundua ulertzeko modua urratzen dien gertaera zurgarri bati. Medikuek haur horren jaiotza tratatzen dute larrialdi medikoa balitz bezala. Mediku talde bat, gehienetan barnean dituena zirujau bat eta endokrinologo bat, ohatzetik altxarazten da, behar izanez gero, eta biltzen da egoera maneiatzeko. Gorputz intersexualek oso gutxitan izaten dute eritasunen bat; hemen, 

. Mediku taldeak aztertzen ditu umearen osaera genetikoa, anatomia eta egoera endokrinoa, gizon ala emakume izaera «esleitzen» dio, eta gurasoei esaten die zein den haurraren «egiazko» sexua. Orduan, sexu hori sendotzen dute kirurgiaren eta hormonen bidez.

Frederick Douglassek eta Stonewalleko gudulari dibertsoek lagundu zidaten ohartzen zapalkuntza berbera sufritu ez duten jendeek historia egin dezaketela baldin elkartzen badira etsai berberari aurre egiteko.

Ez baldin bazara transexuala, transgeneroa nahiz intersexuala, ez baldin bazara cross-dresserra, bigeneroa edo drag queena edo drag kinga, orduan agian jadanik ulertuko duzu ezen garena garena izateko eskubidea defendatzea guztiz loturik dagoela zeu nor zaren esploratzeko eta definitzeko eskubidearekin. 

Indibiduo oro da trans askapenaren parte.

Gizon gisa bizi izan naiz ezin nuelako bizirik iraun, agerian, pertsona transgenero gisa. Bai, gizarte honek zapaldu egiten nau, baina ez naiz soilik zapalkuntzaren produktu bat. Hori esateak zentzurik gabe uzten ditu geure trans identitate guztiak. Passinga egiteak esan nahi du zeure identitatea ezkutatu beharra, beldurrez, bizirik irauteko. Passinga egitera behartua izatea bilakaera historiko berria da. Hain zuzen ere 

Problemak ez ditu generoak ekartzen, baizik batak besteari genero bat inposatzeak. Inposizioa azkentzen denean, maskulinitatearen eta feminitatearen polaritateak bere horretan iraun dezake, baina norberaren gustu bat bezala, aginduzko zerbait izan ordez. 

Zakilak, bularrak eta aluak berriz ere itzuliko dira gorputzaren zatiak izatera, eta ez jokabidearen eta identitatearen arautzaile.

Borrokalari transgeneroak Historia eginez, Joana Arc-ekotik Dennis Rodman-enganaino