In het actuele debat over democratie wordt door de Italiaanse filosofen Agamben, Negri en Virno het perspectief van de menigte naar voor geschoven als radicaal alternatief voor een moderniteit die gevangen zit in eenkennigheid. De geschiedenis is niet één verhaal maar een discontinu raamwerk van variaties, veranderingen en verschillen die nu eens bij elkaar invoegen, dan met elkaar botsen. Negri ontdekt in zijn genealogie van de moderniteit een alternatieve lijn die begint bij Machiavelli en via Spinoza leidt tot voorbij Marx. Hij koppelt kritiek en verzet aan verbeelding, aan collectieve subjectiviteit en creativiteit.