Sevgili okur, oku! Okudukça nur ol! Okudukça ona sevgili ol! ... Medine’de herkes kadar çocuklar da üzüldüler. Peygamberimizin ölümü onları da derinden etkiledi. Fakat onlar ilerde büyüyüp genç sahabi olduklarında Efendimizin iki emanetini hiç unutmadılar: Allah’ın kitabı ve Peygamberlerinin örnek yaşantısı… Bu iki emaneti herkes kabul etti. Ve kıyamete kadar yaşatma sözü verdi… ... Efendim! Seni Medine’de, Ravzayı Mutahhara’da değil, içimizde misafir ediyoruz. Varlığın bizi mutlu ediyor. Mesajın dünyayı aydınlatıyor. Kutlu nefesinle diriliyor insanlık. Allah’a kulluğu sen öğrettin bize. Sözlerin kulağımıza küpe. Sensin klavuzumuz. Gönülden sevdik seni, ey Hasan ve Hüseyin’in dedesi, Ey rahmet pınarı! Sen Allah’ın rasulüsün. Ne güzel bir kul ve ne kutlu bir peygambersin Efendim.